Hirurška obrada dekubita

Dekubitus – uzroci, faze i savremene metode lečenja

Dekubitus je oštećenje kože i potkožnog tkiva koje nastaje usled dugotrajnog pritiska između koštanih delova tela i tvrde podloge na kojoj pacijent leži ili sedi. Ovaj pritisak dovodi do smanjenog protoka krvi, nedovoljne ishrane tkiva i, vremenom, do nastanka rana koje mogu imati ozbiljne posledice po zdravlje pacijenta ako se ne leče na vreme.

Dekubitus se najčešće javlja kod nepokretnih ili slabo pokretnih osoba, starijih pacijenata, kao i kod onih koji duže vreme borave u krevetu. Najugroženija mesta su donji deo leđa (sakralna regija), pete, kukovi, laktovi i bokovi, odnosno delovi tela gde je koža neposredno iznad kosti.

Stepeni dekubitusa

Razlikujemo četiri stepena dekubitusa, u zavisnosti od dubine i težine oštećenja:

• Dekubitus prvog stepena – crvenilo kože bez prekida kontinuiteta, često praćeno bolom ili osećajem toplote
• Dekubitus drugog stepena – oštećenje površinskog sloja kože, sa pojavom plikova ili plitkih rana
• Dekubitus trećeg stepena – zahvaćeno je potkožno tkivo, rana je dublja i sporije zarasta
• Dekubitus četvrtog stepena – najteži oblik, kod kog su zahvaćeni mišići, tetive ili kost

Rane prvog i drugog stepena obično se leče konzervativnim metodama, uz pravilnu negu, rasterećenje pritiska i lokalnu terapiju. Međutim, dekubitus trećeg i četvrtog stepena često zahteva složenije pristupe i hirurško lečenje.

Dekubitus – operativno lečenje

Operativno lečenje dekubitusa primenjuje se kod uznapredovalih rana koje ne pokazuju znake zarastanja nakon nekoliko nedelja pravilne terapije. Osnovni preduslov za operaciju je da u rani ne postoji aktivna infekcija ili nekroza (odumrlo tkivo).

Operacija se izvodi u opštoj anesteziji, tokom koje se uklanja odumrlo tkivo, a po potrebi i upaljeni deo kosti. Nakon toga, defekt se zatvara kožnim ili mišićno-kožnim režnjevima, čime se obezbeđuju bolji uslovi za zarastanje.

Proces oporavka nakon operativnog lečenja dekubitusa može biti dugotrajan i zahteva strogo pridržavanje saveta lekara. Posebna pažnja posvećuje se higijeni kože, pravilnoj nezi rane, redovnoj promeni položaja pacijenta i održavanju čistoće posteljine i ležaja.