fbpx

Šta je to kila ili bruh?

Kila predstavlja prolazak sadržaja trbušne duplje ili preperitonealnog masnog tkiva iz svoje normalne pozicije u trbuhu kroz kilni defekt na trbušnom zidu. Najčešće se radi o preponskoj kili sa kilnim defektom u preponskom predelu , ali taj defekt može biti i u predelu pupka i tada govorimo o pupčanoj kili, ili iznad njega tj. postojanju epigastrične kile. Defekti mogu nastati i kroz ožiljak od ranije operacije sa nastankom postoperativnih ili incizionih kila ili zbog neke vrste traume npr. povrede.

Da li je tačan podatak da svaki treći muškarac ima kilu i koliko se ona često javlja?

Od svih abdominalnih kila ingvinalna kila je najčešća. Tačan broj je teško odrediti i zavisi od određenih grupa u populaciji kao što su godine starosti i pol. Ingvinalne kile se tri puta češće javljaju kod muškaraca, za razliku od incisionih tj. postoperativnih koje se javljaju češće kod žena i to dva puta. To je verovatno zbog fizičkih promena koje se javljaju u trudnoći žena.
U većini zemalja operacija kile(bruha) i žučne kese su najčešće izvođene elektivne operacije. U Americi između 500 000 -750 000 bolesnika se operiše svake godine od ingvinalne kile što čini važan javni zdravstveni problem. 2003 godine je u SAD operisano 1 160 000 kila trbušnog zida od čega 66,4% (770000) ingvinalnih, 2,5% (30000) femoralnih, 15,1%(175000) umbilikalnih , 6,9%(80000) epigastričnih. Špigelovih i 9,1% (105000) incisionalnih. Postoperativne incizione kile su najčešće kasne komplikacije nakon abdominalne operacije i javljaju se u 10 % slučajeva od svih abdominalnih operacija.

Kakve tegobe prouzrokuju kile?

Obično se kila manifestuje kao vidljivo i palpabilno ispupčenje u stojećem položaju na trbušnom zidu najčešće u predelu prepone, oko pupka ili na starom rezu. Tako izražene kile pacijenti osećaju u vidu neprijatnosti, pečenja do osećaja bola i to prilikom stajanja i obavljanja fizičkih poslova dok se prilikom ležanja tegobe smanjuju. Ne treba zanemariti ni kozmetski hendikep kod ovih bolesnika kao ni ograničenu radnu sposobnost.
Neki pacijenti sa kilom mogu biti bez simptoma, a kod nekih se kila komplikuje zavezanim crevima te se ti bolesnici operišu kao hitni slučajevi.

Kako se kile dijagnostikuju?

Ukoliko postoji evidentna kila sam klinički pregled je dovoljan, dalje dijagnostičke procedure su potrebne samo u slučajevima bola nejasnog porekla ili suspektnog otoka. Od dijagnostičkih metoda ultrazvučni pregled kao I CT imaju ograničeno mesto u dijagnostici kila, dok je MRI i herniorafija metoda izbora kod nejasne dijagnoze.

Da li postoje neki faktori rizika za nastanak kile?

Kila se javlja češće kod pacijenata sa pozitivnom porodičnom anamnezom za kilu. Zatim kod pušača, bolesnika sa opstruktivnom bolešću pluća, kod bubrežnih bolesnika, kod bolesnika sa prisustvom slobodne tečnosti u trbuhu, kod teških fizičkih poslova kao i kod bolesnika sa poremećajem stvaranja ožiljnog tkiva I bolesnika sa abdominalnom aneurizmom.

Kako se kile leče?

Postoje dve metode operativnog lečenja kila i to su tzv. tenzione i beztenzione operacije.
Tenzione operacije koriste sopstveno tkivo za rešavanje defekta, za razliku od operacija sa mrežicom tj. protezom koja se koristi kod beztenzionih operacija.
Standard za lečenje kila su Lichtenstein tehnika za ingvinalne i Rives Stopa za incizione tj. postoperativne kile. Takođe postoje i endoskopske tj. laparoskopske operacije kila.
Sve ove savremene metode imaju za cilj što kraće operativno trajanje operacije i brz postoperativni oporavak sa sposobnošću za rad.
Akcenat se stavlja na smanjenje postoperativnog bola i nisku stopu recidiva tj. ponovnog javljanja kile.

Write a comment:

*

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

© 2018 - Medicinski Sistem Beograd by BelMarketing

Pozovite nas 011/ 3970 666